Brommobielhumor

Als er één ding is dat je de Nederlander niet kan verwijten dan is het wel dat hij of zij een gebrek aan humor heeft, daar heeft de gemiddelde inwoner van dit land een overvloed aan namelijk. En dat is goed, met een lach los je meer problemen op dan met een boze blik.

Als je in een brommobiel rijdt dan krijg je ook weleens opmerkingen naar je toe, meestal zijn ze goedbedoeld en toveren ze bij mij een brede lach op mijn gezicht. Hoe creatiever, hoe leuker, denk ik altijd. Veel van de verhalen die ik opgeschreven heb in mijn boekje KRONKELROUTES! – Verhalen van een brommobilist laten daar ook wat van zien.

In het verleden werd mijn brommobiel al eens Playmobil genoemd, Doppie, Bolhoedje en Sjampofles, een keertje riep er iemand “Daar is de Grote Vriendelijke Reus!” (ik ben bijna twee meter lang) en als ik er weer in wil stappen krijg ik soms te horen: “Lukt dat wel meneer?” of “Ach Gossie!” en ook dan schiet ik nog weleens in de lach, dat werkt namelijk ontwapenend. Vanochtend zei er iemand naast mij op de parkeerplaats “Kreeg je die bij een Happy Meal?” Hilarisch.

Zit ik weer achter het stuur en trek ik de deur dicht dan denk ik zelf: Ik lach het laatst. Want 1 op 30, géén APK, géén Wegenbelasting, dit ding is gebouwd voor de eeuwigheid en meer schiet er dan door mij heen. Rijden met een brommobiel is leuk.

Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben: wat is het leukste dat jij over je brommobiel te horen kreeg? Laat het mij weten in de reacties hieronder.

Eén reactie

  1. Is geen brommobiel maar wel een hele lieve reactie.
    Mijn eerste brom was een Canta, en heel klein kindje zag mijn autotje.
    En riep heel blij BRUM! BRUM!!!
    (Van een kinderserie)

    Het leukste verhaal is: Ik ben met de Canta een keer helemaal naar Limburg gereden.(dat was al een avontuur an sich.)
    We deden een overnacht stop in een hele leuke fiets-natuur camping.
    Mijn Canta werd daar gouw gespot en werd hét gespreksonderwerp!
    Bij het gezamenlijk ontbijt (alle B&B gasten zaten aan één ontbijttafel)
    En werd over onze road trip besproken.
    Toen we weer vertrokken zwaaide alle gasten ons uit!
    Waar wij nogal verbaasd over waren!

    Ook nog “last” gehad van jongeren die op de fiets een wedstrijd met mij wou rijden.
    Ik gaf ze de illusie dat ze konden winnen van mij, tot ik de triomf in ogen zag gaf ik gas🤣
    (De Canta stond bekend om: “Bushok op wielen” en “Schaap”)

    Bij mijn eerste échte brommobiel kreeg ik het koosnaampje “De gouden koets” en zelfs vrienden van vrienden (die ik dan weer niet kende) kende mij wel en zwaaide naar mij😁

    Bij mijn huidige brom, wordt ik met respect bekeken door jongelui.
    Of er wordt gevraagd hoe zijn naam word uitgesproken.

    Bij al mijn autootjes werd ik aan gesproken over hoe leuk hij is en wat de verkeer regels zijn.
    En dat er een hoop in past.

Geef een reactie