Wat je ver haalt is lekker

Wat je ver haalt is lekker. Dat was een gevleugelde uitspraak vroeger toen mensen nog veelvuldig naar de markt gingen voor voordelige verse levensmiddelen.

Anders dan met groente, fruit en vlees ging dat in die tijd voor andere dingen niet op, eerder het tegenovergestelde. In de zeventiger jaren van de vorige eeuw werd de Europese markt overspoeld met goedkope auto’s uit Azië, Korea, China en Japan dus. En de vorige generatie mopperde dat het een lust was, ze waren slecht, ze roesten snel en ze zouden onvermijdelijk de Europese markt verpesten met hun goedkope rotzooi. Maar tijden veranderen en uiteindelijk is de globale automotieve markt gestabiliseerd en zie je tegenwoordig een mix van wereldwijd geproduceerde auto’s rijden die geen van allen zo slecht nog niet zijn.

Nu is er een nieuw tijdperk aangebroken van elektrisch rijden en weer zie je steeds meer elektrische auto’s en brommobielen vanuit de andere kant van de wereld hier verschijnen, dankzij het internet. Ook nu hoor je geluiden die wij ons nog herinneren van onze ouders en grootouders, voornamelijk over die laatste categorie, de brommobiel. “Ze zijn slecht geproduceerd, slecht van kwaliteit en levensduur en vooral onveilig want niemand weet hoe zo’n voertuig zich houdt in de situatie van een ongeval“.

Wat je met die geluiden moet is vooralsnog onduidelijk, de (voornamelijk Chinese) fabrikanten zijn nooit scheutig met informatie over veiligheid, in hun land word je afgerekend als fabrikant op de veiligheid van het product wat je maakt en voor jou 10 anderen, zo werkt dat nou eenmaal. Je kan natuurlijk afwachten tot het allemaal vlak getrokken is na verloop van tijd en ze zich kunnen bewijzen.

Mensen uit de industrie kunnen zich het piepkleine rugtasje nog wel herinneren dat het Indiase Tata hier aan de man wilde brengen en dat hopeloos verloren ging in de NCAP crash test, je hoort er niets meer over en ook andere vreemd uitziende buitenbeentjes als de Linzda en Today Sunshine zie je nog steeds niet in grote getallen in het Nederlandse straatbeeld.

Wie op internet gaat zoeken op termen als ‘L6e cars‘ komt een flink aantal elektrische brommobielen tegen die al dan niet aan de Europese norm voldoen.  Zo is het Chinese Sinotruk in China de leverancier van voornamelijk elektrische trucks in allerlei vormen maar op hun website weggestopt in het assortiment stoere reuzen is ook een klein elektrisch pareltje te zien de eOne-L03L waarbij in de kopregel al de EEC L6e norm wordt aangegeven, een elektrische brommobiel dus.

Op de website van Sinotruk zie je kleine elektrische voertuigen met 2, 3 of 4 stoelen. In Frankrijk is het bijvoorbeeld toegestaan als L7e (zware) brommobiel met meerdere passagiers te rijden maar de meeste brommobielen zijn toch eenvoudig aan te passen aan de Nederlandse wetgeving door de achterste stoelen of bank weg te laten en ruimte te maken voor een grote laadvloer. En de meesten ervan zien er toch echt goed uit op de foto’s. Zou het dan toch wat zijn?

De vraag is of we moeten blijven mopperen zoals onze ouders en grootouders over het blik van ver of dat we de nieuwe wereld van Aziatische L6e autootjes moeten omarmen. Het is goed als we sceptisch kijken naar wat er vandaan komt maar er komt ongetwijfeld een moment dat we moeten accepteren dat er wel degelijk kwaliteit gemaakt wordt.

Wat je ver haalt is lekker? De tijd zal het leren.